Baza wiedzy

Leksykon pojęć

powrót do leksykonu

Powierzchnia użytkowa


(wg PN-ISO 9836:1997) jest to powierzchnia wszystkich pomieszczeń przeznaczonych na stały pobyt ludzi, mierzona po obrysie ścian wewnętrznych w stanie wykończonym. Do powierzchni użytkowej nie wliczamy garażu i pomieszczeń technicznych przy garażu oraz powierzchni o wysokości poniżej 1,90m. W 3 ustawach pojęcie pow. użytkowej jest niejednoznacznie opisane: 1.W ustawie o podatkach i opłatach lokalnych z dnia 12 stycznia 1991 r.[1] powierzchnię użytkową budynku lub jego części stanowi powierzchnia mierzona po wewnętrznej długości ścian na wszystkich kondygnacjach z wyjątkiem powierzchni klatek schodowych oraz szybów dźwigowych; za kondygnację uważa się również garaże podziemne, piwnice, sutereny i poddasza użytkowe. 2.Ustawa o ochronie praw lokatorów ( 21 czerwca 2001 r.) do pow. użytk. zalicza pow. wszystkich pomieszczeń znajdujących się w lokalu, a w szczególności pokoi, kuchni, spiżarni, przedpokoi, holi, korytarzy, łazienek i innych pomieszczeń służących mieszkalnym i gospodarczym potrzebom lokatora, bez względu na ich przeznaczenie i sposób używania za metraż użytkowy lokalu nie uważa się pow. pralni, suszarni, schowków, balkonów, tarasów, antresoli, strychów, piwnic i pomieszczeń służących do przechowywania opału. 3.Akt prawny o podatku od spadków i darowizn (28 lipca 1983r.) za p.użytkową uznaje pow. mierzoną po wewn. dł. pomieszczeń na wszystkich poziomach z wyjątkiem pow. piwnic i klatek schodowych.

Kolekcje projektów